تبلیغات
◄افسر جوان جنگ نرم◄ - دانشجو باید سیاسی باشد
لطفا نظر خود ر راجع به محتوای این پایگاه بیان نمایید.با تشکر




» تعداد مطالب :
» تعداد نویسندگان :
» آخرین بروز رسانی :
» بازدید امروز :
» بازدید دیروز :
» بازدید این ماه :
» بازدید ماه قبل :
» بازدید کل :
» آخرین بازدید :

انشدانشجو باید سیاسی باشدجو باید سیاسی باشد
دانشجو باید سیاسی باشد

کمتر از دو ماه به انتخابات ریاست جمهوری مانده است و  یکی از مهمترین اقشار جامعه که می تواند جریان ساز باشد و جریان را دست بگیرد قشر دانشجو است. دانشجویان باید نسبت خود را با فضای سیاست آشنا کند تا در این کش مکش سیاسی بتواند بهترین اثرگذاری را داشته باشد.

بهتر است قبل از این رابطه بیشتر با فضای سیاسی آشنا شوید چون در فضای سیاسی پارامتر های بسیاری وجود دارد و برای برقراری ارتباط دانشجو با آن باید از آنها نیز مُطّلع بود، فضایی که در آن نیاز به تحلیل های کارآمد دارید و دائما در آن تصمیم گیری صورت می گیرد.

به نظر در این میان یکی از موثر ترین مسائل وجود احزاب هستند. داشتن تعریفی از احزاب و اهداف آنها و جریانات سیاسی و.... می تواند تا حدودی برای شناخت فضای سیاسی راهگشا باشد و به واسطه  می توانید بهتر با این محیط آشنا شوید.

می دانید که احزاب: متشکل از اجتماعاتی هستند که دکترین واحدی دارند و برای نیل به آن فعالیت می کنند. احزاب در حالت کلی برای رسیدن به قدرت تلاش می کنند و در این راه به ابزار های مختلفی چنگ می زنند و به محض رسیدن به قدرت سیاسی نیز افراد همسو با خود را برسر کار می آورند.


منبع : وبلاگ مسیر

احزاب درون جریان های سیاسی تعریف می شوند که آنچه از جریانات سیاسی شهرت دارد، راست یا چپ بودن، اصویگرایی یا اصلاح طلبی و.... است. چیزی که در جریانات سیاسی نیز مشهود است، میل برای به قدرت رسیدن است؛ حال نیت خدمت باشد یا به زوال کشیدن نظام. در این نقطه معمولا جریانی پیروز است که بتواند احزاب ذیل خود را منسجم کند و در کنار آن جریان مردمی را نیز همراه کند.

با تعاریف بالا اندکی با فضای سیاسی آشنا شدید حال باید دید رابطه دانشجو و جنبشهای دانشجویی با سیاست چگونه تعریف می شود.

جنبش های دانشجویی: که مجموعه‌ای از دانشجویانی هستند که به صورت داوطلبانه یک حرکت جمعی را برای ایجاد تغییر و تحول اساسی در دانشگاه و جامعه سامان می‌دهند از جمله اقشاری هستند که احزاب به شدت برای همراه کردن آنها تلاش می کنند. این حرکتهای داوطلبانه، کوششی است جمعی برای رسیدن به اهداف و آرمان‌های مشترک که این اهداف و آرمان‌های مشترک می‌تواند از نوع فرهنگی، اقتصادی، ارزشی، اجتماعی و سیاسی باشد.

از ویژگی های بارز در جنبش های دانشجویی استقلال، آرمانخواهی و عدالت جویی آنهاست و همین ها باعث فاصله بین جریانات دانشجویی و جریانات سیاسی می شود. شاید بتوان اینگونه تعریف کرد که جریان دانشجویی زمانی موفق خواهد بود که فرای احزاب باشد. این جنبش ها اگر قرار باشد به احزاب بپیوندند و روش آنها را پی بگیرند لاجرم در وقت مقتضی نیز باید بدنبال منافع احزاب باشند و از دانشجویانی که به آنها اعتماد کرده اند نیز سو استفاده را بکنند. از دست دادن استقلال و وابستگی حزبی همان به انحطاط رفتن جنبش های دانشجویی را همراه خواهد داشت که به تبع آن باید بر روی آرمانگرایی و عدالتخواهی دانشجو نیز پا گذاشت تا منافع حزب وابسته را تامین کرد. و اینجا تنها قربانیان ماجرا دانشجویانی هستند که به آن جنبش به اصطلاح  دانشجویانی اعتماد کرده اند.

اینها که گفته شد شاید شما را بدین فکر بکشاند که بهتر است دانشجو اصلا با سیاست ارتباطی نداشته باشد؛ چه بهتر است که ما بنشینیم درسمان را بخوانیم. اما باید گفت این نیز حرف اشتباهی است چرا که دانشجو مانند هر کس دیگری در محیطی است که در آن دائما در معرض تصمیم گیری قرار دارد. دانشجو باید سیاسی باشد نه تنها دانشجو بلکه هر کسی باید سیاسی باشد، اینجا تنها باید تعریف  درستی از سیاست داشت. سیاست بدان معنا که باید قدرت تحلیل و تصمیم گیری درستی داشت چرا که هر کس باید در سرنوشت خود تاثیر گذار باشد. دانشجو باید سیاسی باشد اما سیاسی بودن نه بدان معنا که باید ذیل جریان خاصی قدم بردارد بلکه بدان معنا که قدرت تحلیل و تصمیم گیری داشته باشد . باید بتواند برای خود تصمیم بگیرد که در شرایط مشخص راه درست الف است یا ب یا شاید راه سومی در میان باشد.

اگر شخص خودش برای خودش  تصمیم نگیرد، اگر خودش رأی ندهد دیگران برایش تصمیم می گیرند و اگر در جنبش دانشجویی فرای احزاب و تشکیلات جناحی موضع گیری نکند آلت دست گروه ها می شود. جنبش دانشجویی همواره باید صاحب تحلیل باشد، صاحب رأی باشد . این چالش ها در جریانهای دانشجویی ایران نیز در مقاطع مختلف به وضوح دیده می شود.

برای مثال آنجا که دانشجو با توجه به آن ذات آرمانگرایی و استقلال خواهی خود بدان تحلیل می رسد که باید در 13 آبان 58 لانه جاسوسی را تسخیر کند که می توان آن را از جمله نقاط مهم تحلیل گری و تصمیم گیری مثبت جنبش دانشجویی نیز بیان کرد یا نمونه عکس آن زمانی که همان دفتر تحکیم وحدتی که روزی لانه را تسخیر کرده متاثر از احزابی چون مشارکت، مجاهدین انقلاب اسلامی ایران و نهضت آزادی می شود که ثمره آن در دهه 70 به انحطاط کشیده شدن این تشکل، افول و نهایتا چند شقه شدن آن شد. تشکلی که در اواخر دهه هفتاد رسما به حیات خلوت احزاب سیاسی تبدیل شده بود و بازیچه دست احزاب و گروه ها قرار گرفته بود.

جنبش های دانشجویی همواره با  آفت هایی روبرو می باشد که اگر به آنها دقت نشود آسیب های جدی به دانشگاهیان خواهد زد. وقتی ارتباط جنبش های دانشجویی با جریان های و تشکل های ناباب برقرار می شود. وقتی جنبش های دانشجویی در دستان افرادی قرار می گیرند که دست طمع به این جنبش ها دارند اینجاست که این تشکل ها و جنبش های دانشجویی جز لابی برای این تشکل های ناباب کارایی دیگری ندارند و جز بهره برداری سیاسی از آنها استفاده دیگری نمی شود.

اینها باعث دوری تشکل ها و جریانات دانشجویی از آرمانها و کارکرد اصلی خودشان که همان ایجاد اصلاح و تغییر و تحول اساسی در دانشگاه و جامعه است می شود.

ویژگی های جنبش های دانشجویی که همان استفلال خواهی و آرمانگرایی و عدالت خواهی است در افکار  حضرت امام (ره) و مقام معظم رهبری نیز متجلی است. همان طور که امام همواره دانشجو را دانشجویی سیاسی می خواستند و  ایشان از دانشجویی که از سیاست گریزان  بود ابراز نگرانی می کردند.ایشان هشدار می‌دادند از اینکه دانشجو به رسالت تاریخی خود و به شرایط پیرامونی‌اش توجه داشته باشد.ایشان تاکید بسیار زیادی  داشتند بر این مساله که دانشجویان در بینش خود دچار غرب زدگی یا شرق زدگی نشوند و خواستار آن بودند که دانشجویان از بینش پیشرو و متناسب با جامعه برخوردار باشند و بیگانه  از جامعه خود نباشند که لازمه این بینش آگاهانه را حضور مستمر در عرصه سیاست و اجتماع می دانستند. که یقینا این نگاه متاثر از دیدگاه ایشان به رابطه مستقیم دین و سیاست می باشد.

ایشان در عین این‌که تاکید می‌کردند دانشجو دارای بینش سیاسی  باشد این قشر را به پرهیز از سیاست زدگی دعوت می کردند، زیرا سیاست زدگی باعث می‌شود تا همه چیز را سیاسی ببینیم و همه فعالیت‌ها را سیاسی تعریف کنیم که این با اندیشه اسلام ناب سازگار نیست.

مقام معظم رهبری نیز در دیدار با اساتید دانشگاه تهران خاطر نشان کردند که دانشگاه غیر سیاسی محل رشد میکروبهاست. و در رکود دهه 70 دانشگاه فرمودند:خدا لعنت کند آن دستهایی را که دانشگاه ما را غیر سیاسی می خواهد.اصل اینكه دانشجو حرفش را روشن و صریح و آشكار بزند و دچار سیاسى‏كارى نشود، چیز مطلوبى است. بدترین اشكال و اشكال وارد بر محیط دانشجوئى این است كه دانشجو دچار محافظه‏كارى شود و حرفش را با ملاحظه‏ى موقع و مصلحت خیالى بیان كند؛ نه، دانشجو باید حرفش را صریح بزند. البته در كنار این صراحتِ در بیان، صداقت در نیت هم باید وجود داشته باشد.




:: مرتبط با: جنگ نرم , ایران , انتخابات ,
نویسنده : ◄افسر جوان جنگ نرم◄
تاریخ : سه شنبه 24 اردیبهشت 1392

 
تماس با ما