تبلیغات
◄افسر جوان جنگ نرم◄ - روش های جنگ نرم
لطفا نظر خود ر راجع به محتوای این پایگاه بیان نمایید.با تشکر




» تعداد مطالب :
» تعداد نویسندگان :
» آخرین بروز رسانی :
» بازدید امروز :
» بازدید دیروز :
» بازدید این ماه :
» بازدید ماه قبل :
» بازدید کل :
» آخرین بازدید :

روش های جنگ نرم





مجموعه روش‌هایی كه در تهدیدات نرم به كار گرفته می‌شود را می‌توان سه روش اصلی، گفتاری، رفتاری و مبتنی بر شبكه تقسیم نمود. در ادامه به اختصار به تعریف هر كدام از این دسته روش‌ها می‌پردازیم

اول- روش‌های گفتاری:

در روش‌های گفتاری هدف اصلی نگرش، افكار، عقاید و باور‌های اساسی مردم و نخبگان جامعه است این روش به دنبال ایجاد اختلال، انحراف و تغییر در اهداف مرجع مذكور است.

روش‌های گفتاری در اعمال تهدیدات نرم را می‌توان به چهار بخش «عملیات روانی»، «عملیات ادراكی»، «دیپلماسی عمومی» و « فریب استراتژیكی» تقسیم نمود:

عملیات روانی:

به مجموعه طرح‌ها و اقداماتی گفته می‌شود كه به دنبال تشویق، تهییج و تحریك افكار عمومی در خصوص یك مسأله‌ای مشخص و با اهداف از پیش تعیین شده است. عملیات روانی به طور كلی در چارچوب اقدامات اطلاعاتی و با اهداف پنهانی قرار دارد و آثار، نتایج و همچنین ابزار‌ها و شیوه‌های آن به راحتی قابل شناسایی نیست. عملیات روانی بیشتر در شرایط بحرانی مانند جنگ،‌شورش و اغتشاش؛ یا در شرایط ناپایدار و شكننده مانند التهاب در روابط دو كشور، مورد استفاده قرار می‌گیرد.

فرضیات عملیات روانی بر این است كه توان جنگیدن دشمن جدا از ابزارها و جنگ ‌افزار‌های نظامی، بر اراده نیروی انسانی معطوف به جنگ استوار است.

انواع عملیات روانی:

1.عملیات روانی آشكار: این نوع عملیات معمولاً با استفاده از تبلیغات سفید (تبلیغاتی كه هویت منبع آن معلوم است) انجام می‌شود اغلب موارد عملیات روانی كه با عناوین رسمی (مانند رادیو آمریكا) به اجرا در می‌آیند. از مصادیق این نوع عملیات‌اند.

2.عملیات روانی پنهانی: عملیاتی است كه منبع انتشار آن فاش نمی‌شود. این عملیات به گونه‌ای طراحی می‌شود كه دولت مسئول آن معلوم نباشد. یا اگر هم كشف شد، آن دولت بتواند هر گونه دخالتی را انكار كند. عملیات روانی پنهان معمولاً به وسیله تبلیغات سیاه و خاكستری به اجرا در می‌آید.

اهداف عملیات روانی:

هدف از عملیات روانی تغییر رفتار و نگرش مخاطب در جهت مطلوب است. این مطلوب بودن باتوجه به شرایط طرفین به سه دسته تقسیم می‌شود:

بین گروه‌ها در یك كشور: عملیات روانی بین دو گروه، بیشتر برای كسب قدرت است اما با توجه به تخریبی بودن عملیات روانی در نهایت شهروندان آن كشور متضرر خواهند شد و كشور آسیب خواهد دید.

بین دو كشور غیرمتخاصم: در این حالت هدف عملیات كسب امتیاز‌های اقتصادی و سیاسی است و هر كشور در جهت منافع ملی خود سعی بر امتیازگیری بیشتری دارد.

دو كشور متخاصم: در این حالت مطلوب بودن، تغییر رژیم یا تغییرات اساسی در رفتار كشور مقابل و نگرش بین دو كشور است. متخاصم در زیر آورده می‌شود.

نمونه هایی از تغییر نگرش:

ـ بدبین سازی شهروندان نسبت به حاکمیت

ـ ناکارآمد نشان دادن مسئولان کشور هدف

ـ القای وجود تبعیض و نبود آزادی در کشور هدف

ـ القای عقب ماندگی کشور نسبت به دیگر کشورها

ـ القای ناجی بودن کشور دشمن

ـ بزرگ جلوه دادن قدرت دشمن

نمونه هایی از تغییر رفتار:

مقاومت قانونی در برابر حاکمیت

ـ مقاومت غیرقانونی در برابر حاکمیت (شورشگری)

ـ مقاومت نکردن در برابر نفوذ دشمن

ـ کمک به دشمن برای نفوذ به کشور

ابزار عملیات روانی:

ابزار عملیات روانی به دو دسته یعنی 1) فشار عملی 2) فشار‌های تبلیغاتی ـ روانی تقسیم می‌شوند.

فشار‌های عملی در عملیات فراملی چهار دسته‌اند: اقتصادی- فرهنگی- سیاسی- دیپلماتیك و نظامی.

ابزار‌های تبلیغاتی- روانی عبارتند از: تلویزیون، رادیو، خبرگزاری‌ها، مطبوعات و اینترنت كه هر یك با توجه به خرده هدف‌های عملیاتی روانی كارایی ویژه‌ای دارند. برای مثال در امر شورشگری، تلویزیون‌های ماهواره‌ای و رادیو‌های خارجی بیشترین تأثیر را بر شهروندان آن كشور آماج خواهند داشت. (همان: 121-123).

عملیات ادراکی:

تأثیرگذاری بر نگرش‌ها، باور‌ها، عقاید، اهداف و ارزش‌های طرف مقابل با هدف ایجاد تغییر در مخاطبان تا سرحد همسو شدن آن‌ها با اهداف و منابع عمل‌كننده را می‌توان عملیات ادراكی (Perception Warfare) معنا نمود این نوع عملیات به جای این كه مخاطب را تهییج یا یكباره و فوری وادار به عكس‌العمل نماید، نگرش آن‌ها را نسبت به مسایل اساسی مانند ایده حاكمیت تحت تأثیر قرار دهد. در عملیات ادراكی از فنون و شگرد‌های مختلفی مانند برگزاری جلسات نقد و بررسی، مباحثه و گفت و گو، نظریه‌پردازی و مواردی مانند این استفاده می‌شود .

3ـ دیپلماسی عمومی ( مردم محور):

اصطلاحی است كه از اواسط دهه 1960 میلادی و در هنگامه جنگ سرد در آمریكا و دیگر كشور‌های بلوك غرب مطرح شد. مفهوم كلی دیپلماسی عمومی برقراری روابط حسنه دولت‌ها با ملت‌ها به جای روابط بین دولت‌ها و در جهت فتح قلوب و اذهان عمومی همه یا بخش‌های انتخاب شده‌ای از مردم كشور‌های هدف از طریق سیاست‌های فرهنگی و اجتماعی. یك تعریف رسمی جدید از دیپلماسی عمومی بریتانیا این گونه است: «كار برای رسیدن به اهداف و نفوذ كردن مثبت در دیدگاه‌های افراد و سازمان‌های خارجی نسبت به بریتانیا و همكاری آن‌ها با بریتانیا»

این روش هزینه‌ اجرای تصمیمات و پیگیری منافع و مقصد را به حداقل می‌رساند و سد مقاومت‌ها در برابر «دیگران» یا «بیگانگان» را می‌شكند. در این میان، رسانه‌هایی كه مخاطبانی بیرون از مرز‌های جغرافیایی یك كشور دارند، بیشترین كمك را به پیشبرد منافع ملی خواهند داشت.

این روش از جهت هدف با روش عملیات ادراكی شباهت زیادی دارد؛ اما از جهت نحوه و سازمان اجرایی متفاوت است.

4ـ فریب استراتژیکی:

عملیات فریب را «سلسله اقدامات سازمان یافته و پنهانی كه به منظور تأثیرگذاری بر ذهنیت حریف طراحی و اجرا می‌شود و هدف اصلی آن ایجاد انحراف، در تصمیمات حریف از طریق ارائه اطلاعات هدایت شده و گاه غلط به او و اجبار وی به اقدام یا عدم اقدام در جهت منافع ملی كشور خودی یا به ضرر منافع خود» تعریف می‌كنند.

آماج اصلی فریب استراتژیك نهاد‌ها و سازمان‌های اطلاعاتی و امنیتی كشور هدف است.

فریب استراتژیك با روش عملیات روانی كه پیشتر ذكر شد شباهت‌هایی دارد. از جمله:

هر دو به ذهنیت افراد توجه كرده و در تلاش برای تأثیرگذاری بر آن‌اند.

هر دو مشتمل بر سلسله اقداماتی هدفمند و سازمان‌یافته می‌باشند.

هر دو جزو اقدامات سری و پنهان محسوب می‌شوند.

در عین حال اما این دو روش تفاوت‌های مهمی هم با هم دارند.

دوم ـ روش های رفتاری:

روش‌های رفتاری دومین دسته از روش‌های اعمال تهدیدات نرم‌اند. در روش‌های رفتاری، هدف اصلی شكل دادن به رفتار‌های جمعی متناسب با خواسته‌ها، اهداف و برنامه‌های تهدیدگر است. این دسته را می‌توان به چهاربخش: «اعتراض»، «عدم همكاری با دولت»، «مداخله غیرخشونت‌آمیز» و «جذب مخالفان حكومت» تقسیم نمود.

1ـ اعتراض

به اقداماتی گفته می‌شود كه حكایت از نشان دادن اعتراض و نارضایتی بدون مداخله و رویارویی با نیرو‌های پلیس داشته باشد؛ كه در صورت تكرار و روندسازی می‌تواند تبدیل به مقاومت شود. اعتراض می‌تواند به صورت تحصن، مخالفت‌خوانی، كم‌كاری، كارشكنی و تجمع مسالمت‌آمیز انجام شود.

2ـ عدم همكاری با دولت (نافرمانی مدنی)

به مجموعه اقداماتی گفته می‌شود كه از سوی مردم یا برخی جمعیت‌ها به منظور ایجاد محدودیت یا خودداری از همكاری‌های سیاسی، اقتصادی،‌اجتماعی و امنیتی با دولت اتخاذ گردد. مواردی مانند عدم پرداخت مالیات، قبوض مصارف خدمات عمومی، بیرون كشیدن پول و سرمایه خود از شبكه‌های دولتی، عدم مشاركت سیاسی مانند عدم مشاركت در انتخابات.

3ـ مداخله غیر خشونت‌آمیز

به معنای ایجاد اختلال در نظم عمومی مؤسسات، سازمان‌ها، برنامه‌ها، طرح‌ها و فعالیت‌های دولت، توسط افراد، تشكل‌ها و دولت‌های دیگر است. (نوع اقدام حتماً باید خشونت‌آمیز باشد) مثلاً خرابكاری نامحسوس یا تصرف غیرخشونت‌آمیز یك ساختمان با نهاد دولتی از جمله این موارد است. (همان : 75)

4ـ جذب مخالفان حكومت

به معنای جرأت دادن به مخالفان و حمایت از آنان در هنگام سختی و خطر با هدف هویت‌بخشی، انسجام بخشی، تحریك‌پذیری، افزایش انگیزه و اعتماد به منظور ایمان‌سازی مسیر مقابله از سوی یك دولت یا سازمان دشمن علیه دولتی دیگر است. (همان: 75-76).

سوم ـ روش های شبکه ای:

در روش‌های مبتنی بر شبكه هدف اصلی اطلاعات و ارتباطات بر روی شبكه است. بنابراین اینترنت‌ها، مخازن و پایگاه‌های اطلاعاتی و سایت‌های كنترل و فرمان از بخش‌های مهم و مورد توجه در این روش‌اند. روش‌های شبكه‌ای را به دو دسته می‌توان تقسیم كرد: «دیجیتالی» و «الكترونیكی».

1) دیجیتالی

روش‌های دیجیتالی به روش‌هایی گفته می‌شود كه از طریق فعالیت در فضای دیجیتالی اهداف جنگی را پی می‌گیرد و یا به دنبال اختلال در ارتباط، سرقت اطلاعات و یااختلال در سامانه‌های مدیریت در شبكه‌های اینترنت، اینترنت، و اكسترانت‌اند. از این اقدامات به جنگ رایانه‌ای هم تعبیر می‌كنند. حمله‌های هكری را می‌توان مشهورترین روش دیجیتالی دانست.

2) الكترونیكی

روش‌های الكترونیكی مجموعه روش‌هایی است كه از طریق وسایل الكترونیكی مانند ماهواره و رادیو و تلویزیون اهداف كشور مهاجم را پی می‌گیرند و یا به دنبال اختلال در این وسایل و امواج مربوطه‌شان هستند



:: مرتبط با: دفاع سایبری , مقابله با جنگ نرم , جنگ نرم , عمومی , اجتماعی , فرهنگی ,
نویسنده : ◄افسر جوان جنگ نرم◄
تاریخ : دوشنبه 26 تیر 1391

 
تماس با ما